Το φως τρεμοπαιζε στο κενο δωματιο και αυτη την νυχτα…Κοιταξα τον καθρεφτη και η φιγουρα που αντικρισα με εκανε να κοκαλωσω…ηταν σοβαρος,με καταπρασινα ματια ετοιμα να δακρυσουν.Καθως το φως εσβησε ενα καυτο δακρυ κυλησε στο μαγουλο του.Δεν το ειδα μεσ’ το σκοταδι αλλα το ενιωσα.Παρολα αυτα δεν ηταν δικο μου,αλλα της φιγουρας που αντικρισα προ ολιγου.Οταν το φως ξαναναβει,πιστο στο παιχνιδι του,το δακρυ εχει χαθει.Αναρωτιεμαι γιατι ειναι τοσο σοβαρος,ισως και λυπημενος και σαν να διαβαζει τις σκεψεις μου ευθυς αμεσως μου χαμογελα.Αναθεωρω καθε τι,προτιμω το ψυχρο σοβαρο του προσωπο καθως το χαμογελο του με ανατριχιαζει οσο τιποτα αλλο.Νιωθω ενα ριγος να διαπερνα την ραχοκοκαλια μου,νιωθω γυμνος και απροστατευτος απεναντι σε αυτο το τερας που μου χαμογελα.Ευτυχως για μενα το φως ξανασβηνει,το κοκκινο του χρωμα εξαφανιζεται…ο φοβος ομως οχι.Τρεχω αμεσως πριν προλαβει το φως που πλεον λειτουρχει σαν χρονος να αναψει και βγαινω απο το δωματιο.Σταματω μια στιγμη να ηρεμησω…μολις ανοιγω τα ματια μου συνειδητοποιω πως το σωμα μου ειναι οντως γυμνο.Δεν μπορω να κρυψω τιποτα,ολα τα ελαττωματα του,ολες οι ουλες του ειναι εκτεθειμενες στα ματια του οποιουδηποτε.Αντι να πανικοβληθω,χαμογελω και εγω σαν την φιγουρα που αντικρισα στο αλλο δωματιο.Αθωα και ομως τοσο πονηρα.Ενα παγωμενο χερι με ακουμπα και σταματω να χαμογελω.Με σπρωχνει πριν προλαβω να γυρισω και να διαπιστωσω σε ποιον ανηκει.Κλεινω και παλι τα ματια μου.Φοβαμαι οτι θα πεσω και θα χτυπησω.Αντ’αυτου νιωθω νερο να καλυπτει καθε σπιθαμη του σωματος μου.Προσπαθω να κολυμπησω και να βγω στην επιφανεια αλλα δεν τα καταφερνω.Ηρεμω και αποδεχομαι τον θανατο μου.
Το πολυ πιοτο παντα σου δημιουργουσε προβληματα…ενω το ουισκι εκαιγε τα σωθικα σου,εσυ εχανες καθε ελεγχο.Αυτη τη φορα ομως εμελλε να παρακαλας να ‘χες μεθυσει και να ‘σουν τοσο λιωμα ωστε να μην μπορουσες να κανεις τιποτα…
Ειναι αυτο που λεμε οτι ολα συμβαινουν την πιο λαθος ωρα…παραειναι λαθος.
Λαθος και η ωρα,λαθος και αυτο.Ωραιο ισως λαθος,ομως παραμενει λαθος.Ισως και να το επιδιωκα.
*tespa,θα παρηγορηθω με το bad decisions make good stories.
Next